وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي ۚ إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي ۚ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ
ترجمه: و من نفس خود را تبرئه نمیکنم، زیرا نفس انسان بسیار به بدی فرمان میدهد، مگر آنکه پروردگارم رحم کند؛ همانا پروردگارم آمرزنده ومهربان است
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي ۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ
ترجمه: و پادشاه گفت: او را نزد من بیاورید تا او را از نزدیکان خود قرار دهم. پس هنگامی که با او سخن گفت، گفت: امروز تو نزد ما دارای منزلت و مورد اعتماد هستی.
قَالَ اجْعَلْنِي عَلَىٰ خَزَائِنِ الْأَرْضِ ۖ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ
ترجمه: (یوسف) گفت: مرا بر خزانههای این سرزمین بگمار، زیرا من نگهبانی دانا هستم. | REAB
