«وَعَلَى ٱلثَّلَـٰثَةِ ٱلَّذِينَ خُلِّفُوا۟ حَتَّىٰٓ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ ٱلْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوٓا۟ أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ ٱللَّهِ إِلَّآ إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ»
و نیز (الله توبه را پذیرفت) از آن سه نفری که (در غزوه تبوک) بازمانده بودند، تا آنگاه که زمین با همه وسعتش بر آنان تنگ شد و جانهایشان نیز بر خودشان تنگ گردید، و یقین کردند که هیچ پناهگاهی از (عذاب) الله جز به سوی او نیست. سپس الله بر آنان لطف و رحمت فرمود تا توبه کنند؛ بیگمان الله بسیار توبهپذیر و مهربان است.
[سورۀ التوبه، آیه - ۱۱۸]
| REAB
