میهنم، با همهی خستگیهای گذشته و رنجهایی که بر دوش کشیده، هنوز زنده است،
هنوز در رگهایش جوشوخروش امید جریان دارد.
امروز بیش از هر زمان دیگر، هر یک از ما مسئولیم؛
مسئول در برابر خاکی که به ما هویت داده است.
بیایید نقش خویش را درست و شرافتمندانه ادا کنیم.
ما ساکنان این وطن، برای ترقی نوین و بازگرداندن افتخارش،
باید با همت، صداقت و تعهد گام برداریم.
اگر خیاط هستیم، با وجدان بدوزیم.
اگر داکتر هستیم، درد مردم را تجارت نسازیم؛
اگر عالم هستیم، با منطقِ درست و کلامِ نیکو، بیاموزیم و بیاموزانیم.
اگر مادر و پدر هستیم فرزندانی باسواد، با وجدان و با غیرت تربیه کنیم.
اگر استادیم، با آمادگی کامل بیاموزیم و چراغ دانایی را روشنتر سازیم.
و اگر در عرصهٔ تکنالوژی فعالیت داریم،
به دانش اندک بسنده نکنیم و همگام با علم روز، آینده را بسازیم.
ترقی این سرزمین، از صداقتِ دستهای ما آغاز میشود.
اگر جهان پناهگاهم شود، باز هم آغوش تو خانهٔ من است.
د سوکاله افغانستان په لور❤️ | REAB
