مَنْ كَانَ لَهُ ذِبْحٌ يَذْبَحُهُ، فَإِذَا أُهِلَّ هِلَالُ ذِي الْحِجَّةِ، فَلَا يَأْخُذَنَّ مِنْ شَعْرِهِ وَلَا مِنْ أَظْفَارِهِ شَيْئًا حَتَّى يُضَحِّيَ
هر کس قربانی دارد که آن را ذبح میکند، پس هنگامی که هلال ذوالحجه دیده شد، تا زمانی که قربانی کند چیزی از مو و ناخن خود نگیرد.
[صحیح مسلم، ۱۹۷۷] | REAB
