زمانې تش می مه شړه د خپلې ميخانې ساقي راوړه د سرو شوند و پیمانه یاره ما به دیوانه کړې ديوانه ته چې زلفې کړې ول ول شانه شانه یاره ما به دیوانه کړې ديوانه